கோட்டயம் நகரத்தின் ஒரு பகுதி தான் குமார நல்லூர்
முருகனை வழிபட வேண்டி மக்கள் கோயில் எழுப்ப அதில் அன்னை பராசக்தி குடியேறி ஊர்ப்பெயரையும் குமார நல்லூராக மாற்றினாள்.
புராண காரணப் பெயர்.
மதுரையில் பாண்டியரின் ஆட்சிக் காலம்.
சேரர்கள் கேரளத்தை ஆண்ட காலம்.
ஒரு நாள் மீனாக்ஷியின் மூக்குத்தி காணவில்லை.
எவ்வளவு தேடியும் தென்படவில்லை, பாண்டியன் விசாரிக்காமல் சில அர்ச்சகர்கள் மீது குற்றம் சாற்றிட, ஒரு அர்ச்சக இளைஞர் தன் மனைவியுடன் அவமானம் தாளாமல் மதுரையை விட்டு குமுளி வழியே சேர தேசம் புகுந்தார்.
அவரது வரவை ஊர் சபை அறிந்து அவருக்குக் கோயிலில் பணி தர முன்வர, ”மீனாக்ஷியின் மூக்குத்தி கிடைக்கட்டும் பார்க்கலாம்” என்று கூறிவிட்டார்.
இக்கதியில் சில காலத்தில் அன்னை ஊர்த்தலைவரின் கனவில் ப்ரசன்னமாகித் தன் மூக்குத்தி கிடைத்தது என்றும் , இளைய அர்ச்சகருக்குக் கோயிலில் பணி அருளிடவும் பணித்தாள்.
ஊராருக்கோ மதுரை மீனாக்ஷியை ப்ரதிஷ்ட்டை செய்ய மிக்க ஆவல், அதனால் குமரக் கோயில் மூலஸ்தானத்தில் விஷ்ணு துர்கா வடிவில் அஞ்சனக் கல்லால் ஆன மூர்த்தியை மீனாக்ஷியாக ப்ரதிஷ்ட்டை செய்தனர்.
அவளே குமார நல்லூர் பகவதி, மீனாக்ஷி - சேர நாட்டு மீனாக்ஷி.
சுமாரி ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையான ஸ்தலம்.
போய் வாருங்கள், ராஜ மாதங்கியாய் சேர தேசத்தில் உள்ள அன்னைக் காண்க.
அன்னையின் மிக முக்கிய இரு விழாக்கள் நவராத்ரி மற்றும் திருக்கார்த்திகை
