நீலத் திரை கடல் ஓரத்தில் நித்தம் தவம் செய்யும் குமரி...
தண்ணீர் உறைந்து பனியாகிறது.
பனி மீண்டும் உருகித் தண்ணீர் ஆகிறது.
இதையே பரம்பொருள் சக்தியாகி அச்சக்தியால் படைப்புக்கள் தோன்றி, ஜீவன் இயங்குகிறது.
அந்த ஜீவன் மீண்டும் தன்னுள் பரம்பொருளை உணர்ந்து உருவாக்கம் மறைதல் சுழற்சியில் இருந்து விலகி ஐக்யம் ஆவதே பாரத தேசத்தின் அனைத்து சமயங்கள் கூறும் சத்யம்.
அதையே சிவசக்தி ஐக்யம் என்கிறோம்.
பாரத தேசத்தில் பிறக்கும் பலகோடி மக்களின் ஜீவன் அந்த வீடு பேறு க்ளைமாக்ஸ் நிகழும் கட்டத்தில் பிறக்கின்றார்கள்.
முழு பாரத தேசமும் அந்த சத்யப் பயணத்தில் செல்வதைக் காட்டவே முற்காலப் பாண்டியர் குமரி முனையில் தவக்கோலத்தில் நிற்கும் பார்வதியை கன்னி அம்மனாக, கன்னியாக, குமரியாக, கன்யாகுமரியாக உருவகித்து ப்ரதிஷ்ட்டை செய்தனர்.
ஆன்மீக ஞானம் வளரும் குறியீடாகத் தலையில் மிளிரும் பிறை
ஜடாமுடி, கையில் ருத்ராட்ச மணிமாலை கொண்டு பஞ்சாட்சரம் ஜெபம் செய்யும் கோலம்.
குமரியின் பீடத்தில் இணைகயல்கள் [பாண்டியரின் சின்னம்] உள்ளது.ஆனால் சிம்ம முகம் தகட்டால் அது மறைந்துள்ளது.
பல ஆயிரம் வயதான இலுப்பை மரத்தால் ஆன திருமேனியில் அன்னை குமரி கடல்களின் சங்கமத்தில் நிற்கிறாள்.
முக்கடல்கள் என்பன உடல், மனம், அறிவு ஆகியவற்றின் குறியீடு.
மூன்றும் ஒருங்கிணைந்தே ஆன்மீகப் பயிற்சியில் லயிக்க வேண்டும்.
தாட்சாயிணியின் அமரும் வலது பின்பாகம் விழுந்த சக்தி பீடம் குமரி முனை.
நமது குறியீடுதான் குமரி அம்மை.
ஓம் சக்தி!
நீலக்கடல் வேகத்திலே நிலம் கொண்டு செல்லாமல்,காலம் எல்லாம் காத்து நிற்கும் கன்னித் தெய்வம் குமரி அம்மா - கண்ணதாசன்.
