மதராஸில் நடக்கும் போது....

கோட்டைக்குள் இன்று ஞாயிற்றுக் கிழமையின் அமைதி. [21.2.201

அந்த அமைதியில் வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டுகிறேன்.

கோட்டையில் வடக்கு வாயிலின் வெளியே வந்தால் குப்பையும் புதருமாக இருக்க, அருகில் பல கூரை வீடுகள்.

காலம் காலமாக இவ்விடத்தில் கோட்டையின் சுவருக்கு வெளியே இருப்பதாகச் சொன்னார்கள், ஓ இவர்கள் மூதாதையர் அன்றைய கம்பெனிக்கு நெசவாளராகவோ, வீட்டுப் பணிகளுக்காகவோ, குற்றேவல்களுக்காகவோ வாழ்ந்திருக்கலாம்.

கோட்டையின் பெரும்பாலான பகுதி கேட்பார் அற்று வீணாகிக் கொண்டு இருக்கிறது.

எத்தனை எத்தனை வீரர்கள் அலுவலர்கள் குடும்பங்கள் மக்கள் இதனுள் வாழ்ந்தனர்?!

அவர்தம் கனவுகள், ஏக்கங்கள், அழுகை-சிரிப்புகள், உணர்ச்சிகள், மனித இயல்புகள் எத்தனை எத்தனை?

நம்மூர் இளைஞர்கள் எத்தனை ஆயிரம் பேர் போர் வீரர்களாகப் பணி ஏற்றனர்? மாண்டனர்?

மீண்டும் அன்றைய மதராஸின் சாலைகளில் நடக்கும் போதும், பாழடைந்த வீடுகளைக் காணும் போதும் மனதில் அம்மக்கள் தம் வாழ்க்கை திரையிடப்படுகிறது.

பாழான வீடுகளின் ஜன்னல்களின் உள்ளே அவர்தம் வாழ்க்கையைத் தேடினேன், கதவுகளைத் திறந்து ஆங்கிலேயக் குடும்பம் வாக்கிங் போக வெளியே வருவது போல் கற்பனை, மாடிகள் பெண்கள் ஊர் நிலைமை, கடிதத்தின் மூலம் தம் தேசத்தின் நிலை ஆகியனவற்றைப் பேசும் சப்தம் கேட்கிறது.....

இவ்வீடுகளில் கருப்பர் நகர மக்கள் பணி செய்ய வருவதும், போவதும், வீரர்களின் அணிவகுப்பும், பயிற்சிகளும் தெரிகின்றன......

தேசம் விட்டு தேசம் வந்து, இம்மக்களுடன் கலந்து வாழ்ந்து மறைந்த மக்களின் கதை.

மீண்டும் தம் ஊரைப் பார்ப்போமா என்று ஏங்கியவர்தம் கதை.

கோட்டைக்குள் சென்று அன்றாடப் பணிகளை முடித்துக் கொண்டு கருப்பர் நகரத்தில் தம் வீடுகளுக்குச் சென்ற நம்மூர் மக்களின் கதை.

பாரத தேசத்தை முழுயாக ஆட்சி செய்த வைத்த சக்தியைக் கொடுத்த மதராஸ் கோட்டையின் கதை.

வெத்து வீண் போகத்துக்கும் புலனிச்சைக்கும் பொருளுக்கும் மது-மாதுக்கும் ஆசைப்பட்டு துணை போய் அடிமைகள் ஆன ஆட்சியாளர்கள் தம் கதை!

கோட்டைக்குள் அதிகம் ராணுவம் சம்பந்தமான அலுவலங்கள் பல உள.அவை உள்ள அக்காலக் கட்டிடங்கள் ஒழுங்காக உள.

தமிழக அரசு அலுவலங்கள் பல புதியவை.

மதராஸின் வீதிகளில் நம்மூர் வாசிகள் போடும் குப்பையை ஆங்கிலேயன் பார்த்தால் அழுவான்!!!

காலம் கடந்து மழை, புயல், கடல் காற்றுக்கும் ஈடு கொடுத்து நிற்கும் பல இரும்புக் குழாய்கள் [குடிநீர் வசதி] உள்ளன.

கிழக்குப் பகுதியில் கடல், காற்று, எப்போதும் டச்சோ, ஃப்ரெஞ்சோ தாக்குவான் என்ற பயம், சாந்தோமிலிருந்து எப்போது வேண்டுமானாலும் போர்த்துகீஸ் தாக்கும் என்ற எண்ணபயம் என கிழக்குக் கோட்டை வாசல் விழிப்புணர்வுடன் பலத்த பாதுகாப்புடன் இருந்துள்ளது.

அத்தேசத்து - இத்தேசத்து மக்களின் உறவு, காதல், கல்யாணங்கள், சோகக் கதைகள் என romantic life story களும் மதராஸுள் நிகழ்ந்திருக்க வாய்ப்புகள் உண்டு.

நம்மூர் அதிகாரிகள், அரசர்கள் பெரும்பாலும் வாலாஜா வாயில் வழியவே கோட்டைக்குள் வந்துள்ளனர்.

விருந்துகளின் போது ஆங்கிலேயர்கள் அணிந்த party wear dress, China clay vessels நம்மை ப்ரமிக்க வைக்கும்! எத்தனை போகங்களை நுகர்ந்தனர்?!

மதராஸின் வீதிகளில் நடக்கும் போது இவை எல்லாம் எண்ணிக் கொண்டே போனேன், படங்கள் எடுத்தேன், ஒரு வித சோகத்துடனும் வெளியே வந்தேன்.

இருப்பதை எல்லாம் விட்டுவிட்டு ஒரே நாளில் தம் ஊருக்குப் புறப்படும் realityயை ஆங்கிலேயர் ஏற்றுக் கொண்டான்.

அதுவும் ஓர் ஆன்மீகப் பயிற்சியே!

இக்கட்டுரை மிகவும் ஆழ்ந்த எண்ணத்தின் பின்னணியில் எழுதப்பட்டது!

என் காதுகளில் அன்று வாழ்ந்த மதராஸிகள் சொன்னதைப் பதிவு செய்கிறேன்.

வங்கக் கடலின் காற்றில் அவர்தம் மூச்சும், வரலாறும் எப்ப்போதும் இருக்கும்.