தமிழரின் கடல் வணிகம்
தண்ணீரில் நீந்தும் மீனைப் பார்த்த மனிதன் படகைச் செய்தான்.
மரக்கட்டைகளும் பெரிய மரங்களும் மிதக்கும் அறிவியல் கோட்பாட்டின் பின்னணியை உணர்ந்து நீந்தினான், மிதந்தான் மற்றும் மிகப் பெரிய கப்பல்களைச் செய்தான்.
காற்றின் போக்கையும் நீரின் போக்கையும் உணர்ந்து திசை நோக்கிய நீர் வழிப் பயணத்தை உருவாக்கினான்.
தரையில் ஒரு பொருளை எளிதாக இடம் பெயர்க்க சக்கரத்தின் கண்டு பிடிப்பே மிக முக்கியமானதாக இருந்த போது, நீர் மூலம் மிக அதிக அளவில் பெரிய பொருட்களை இடம் பெயர்க்கக் கற்றபோது கடல், ஆற்றுப் பயணங்கள் வேர் ஊன்றின.
அதிலும் பாரதத்தில் தென் பகுதியில் தமிழ் நாடு மூன்று திசைகளிலும் கடல்களால் சூழப் பட்ட இயற்கைத் தன்மை கொண்டது.அதிலும் குமரிக் கண்டப் பாண்டியர் மிக ஆதி காலத்தே கடல் வழியில் பயணங்கள் மேற்கொண்டுள்ளனர்.
மீண் பிடிக்கத் தண்ணீரில் பயணித்ததே முதல் நீர்ப் பயணம் என்று கூறுகிறோம்.
அதன்பின் வேறு தேசங்களுக்குப் பயணிக்கும் திறனை மனிதன் வளர்த்துக் கொண்டான்.
வானம், விண்மீன்கள், காற்று, திசைகள், தண்ணீரின் போக்கு ஆகியவற்றின் உறுதுணையுடன் இன்று வரை மனிதன் பூமி மீதுள்ள கடல்கள் மீது பயணித்து வருவதைக் காண்கிறோம்.
கடல் பயணம் என்ற போக்குவரத்து வளர வளர பூமியில் உள்ள வெவ்வேறு பகுதிகளில் உள்ள மக்கள் இணைந்தனர், பண்ட மாற்று ஏற்பட்டு வாணிபம், பொருளாதாரம், சமயம், கலாச்சராப் பண்பாடு பரிணாமம் கொண்டன.
இவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டே தமிழர்களின் முற்காலக் கடல் பயணம், வணிகம் ஆகியவற்றைக் குறித்து இப்பகுதியில் காண்கிறோம்.
சேர சோழ பாண்டிய பல்லவ தேசங்களில் கடல் வணிகம் செழித்து வளர்ந்தது.
கிழக்கு - மேற்கு தேசங்களுடனும், பாரத தேசத்தில் அக்காலத்தில் இருந்த பிற தேசங்களுடனும் தமிழர் கடல் வணிகம் மேற்கொண்டு பொருளாதரத்தை வளர்த்தனர்.
கிழக்கு தேசம் முழுவதையும் சீன தேசம் என்று பொதுவாகக் குறிப்பிட்டனர்.
மேலை தேசத்தில் எகிப்து,க்ரீஸ் மற்றும் ரோம் தேசங்களை யவனர் என்றனர்.
அரபு தேசம் அரேபியர் என்றே குறிப்பிடப்பட்டது.
மேற்குக் கடலை அரபிக் கடல் என்றே கூறினர்.
இலங்கை, பர்மா, ஜாவா, சுமத்ரா, மலேயா, சிங்கை, சீனா ஆகிய தேசங்களுடன் வணிகம் தொடர்ந்தது.
இலக்கியங்கள், அகழ்வாய்வு, கல்வெட்டுகள், செப்பேடுகள், கட்டிடங்கள், வரலாற்றுக் குறிப்புகள், பயண நூல்கள் மூலம் அக்காலக் கடல் பயணம் மற்றும் வணிகம் குறித்த ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப் படுகின்றன.
அரேபியர்கள் சேர தேசத்துடன் மிக அதிக அளவில் வணிகம் செய்தனர்.
யவனர் தமிழகம் முழுவதும் வணிகத் தொடர்பு கொண்டனர்.
தென்மேற்கு - வடகிழக்குப் பருவக் காற்றை சுத்தேசித்துக் கடல் பயணங்கள் மேற்கொள்ளப் பட்டன.
மிகப் பெரிய மரக்கப்பல்கள் கட்டும் தொழில் நுட்பம் தமிழகத்தில் இருந்தது.
கலம், நாவாய் என்ற சொற்களால் கப்பல்கள் குறிக்கப் பட்டன.
கப்பல் படை மூலம் மூவேந்தர்களும் தம் கடல் எல்லைகளைக் காத்தனர்.
கடற்கொள்ளையர்களை ஒடுக்கும் கப்பல் படையினர் இருந்தனர்.
இலங்கை மீது அதிக அளவில் கப்பல் படைத் தாக்குதல் மூலம் பல போர்கள் நிகழ்ந்தன.
பல்லவ தேசம் - துறைமுகங்கள் - திருமயிலை[கூவம்], மாமல்லபுரம் [நீர்பெயற்று]
சோழ தேசம் - கடலூர் [கெடில ஆறு], பூம்புகார் [காவிரி], நாகப்பட்டிணம் [உப்பங்கழிகள்]
பாண்டிய தேசம் - தொண்டி, கொற்கை [தாமிரபரணி], குமரி
சேர தேசம் - தொண்டி, முசிறி [உப்பங்கழிகள்]
பழவேற்காடு, சதுரங்கப்பட்டிணம், மதராஸ் என்ற சென்னை, தரங்கம்பாடி ஆகியன கடந்த அறுநூறு ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட துறைமுகங்கள்.
ஆறுகளின் முகத்வாரங்களில் துறைமுகங்கள் அமைந்தன.பெருந்துறை என்ற பெயர் துறைமுகங்களின் பழைய பெயர். [பெரிய கடற்துறை]
காரணம் கப்பல்களில் இருந்து வரும் பொருட்களை எளில் நிலப்பரப்புக்குக் கொண்டு வர உப்பங்கழிகள், ஆறுகள் பயண்பட்டன.
கப்பல்களுக்கு வழிகாட்ட உயரமான கலங்கரை விளக்குகள் இருந்தன.
விடிய விடிய விறகுகளில் வேப்ப எண்ணெய் ஊற்றி அவை எரிக்கப் பட்டன.
அதன் மூலம் இரவில் கொசுத் தொல்லை நீங்கும்.
கோடியக்கரையில் ராஜராஜன் காலத்துக் கலங்கரை விளக்கமும், மாமல்லபுரத்தில் பல்லவர் காலக் கலங்கரை விளக்கமும் இருக்கின்றன.
துறைமுகங்களில் கப்பல்கள் கட்ட தனி இடம் இருந்தன.
இன்றும் மாமல்லபுரத்தில் அத்தகைய படகுத்துறையைக் கடற்கரைக் கோயில் அருகில் காணலாம்.
கடலில் பயணம் மேற்கொள்ளும் முன் வருண பகவானை வணங்கினர்.
இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களின் மீது அரச சின்னம் முத்திரை குத்தப்படும்.
சுங்கவரி விதிக்கப் பட்டு இறக்குமதி நிகழ்ந்தது.
சுங்கச் சாவடிகள் ஆங்காங்கே இருந்தன.
பூம்புகார் முதல் கேரளம் மாநிலம் கொடுங்கலூர் வரை வணிகச் சாத்து சாலை மிக அருமையாக இருந்தது.அதுவே இன்றைய தேசிய நெடும் சாலையாக உள்ளது.
சேர தேசத்தின் தலைநகரம் வஞ்சி.இன்றூ அதன் பெயர் கொடுங்கலூர்.அவ்வூரின் கடற்கரையுடன் கூடிய துறைமுகமே அக்காலத்தில் மிக ப்ரபலமான முசிறித் துறைமுகம்.இன்று அதன் பெயர் அழிக்கோடு [ஆழிக்கோடு].அரபியக் கப்பல்கள் 40 நாட்கள் பயணித்து இவ்விடம் சேர்ந்தன.
மதுரை மாநகருள் பிற தேசத்தில் இருந்து வணிகத்துக்காக வந்த வேற்று தேசத்து மக்களின் வியாபாரப் பேச்சு மொழி கலந்து ஒலித்தது என்று மதுரைக் காஞ்சி கூறும்.
மதுரை, பூம்புகார், வஞ்சி, காஞ்சி ஆகிய ஊர்களில் வேற்று நாட்டு வணிகர்களின் வீடுகள் இருந்தன.
புத்தமதம் கடல் வழிப் பயணத்தைக் கொண்டே கிழக்கத்திய தேசங்கள் அனைத்திலும் பரவியது.மயிலை, மாமல்லபுரம், பூம்புகார், நாகப்பட்டிணம் ஆகிய துறைமுகங்கள் புத்த மதப் பிட்சுகள் பயணிக்கும் இடங்கள்.
எகிப்தியர்கள் அரசன் அரசியின் உடலை மம்மிஃபை - பதப்படுத்துதல் செய்ய சேர தேசத்தின் மசாலப் பொருட்களையும், சோழ தேசத்தின் உப்பையும் வாங்கினர்.
பாண்டிய தேசத்தின் கொற்கை முத்துகள் மிக மிக விலை உயர்ந்த ஏற்றுமதிப் பொருட்களில் ஒன்று.உலக அழகி எகிப்திய க்ளியோபாட்ரா தன் க்ரீடத்தில் கொற்கை முத்துக்கள் பதித்தாள்.தன் காலணிகளில் கொற்கை முத்துக்கள் பதித்தாள்.நீல நிறக் கொற்கை முத்துக்கள் மிகவும் விலை போயின.பாண்டிய அரசர்கள் முத்துக்களை நினைவுப் பரிசாக வேற்று தேசத்து அரசர்களுக்கு வணிகர் மூலம் அனுப்பினர்.
மிளகைத் தங்கத்துக்கு இணையான பொருளாக மதித்ததால் அதற்கு ”கருப்புத் தங்கம்” என்றே பெயர்.
சைனா பட்டுக்கும், சர்க்கரைக்கும், உப்புக்கும் பெயர் போனது.அஜினமோட்டோ என்ற சீன உப்பு அதுவே.சர்க்கரையை நாம் சீனி [சீனப்பொருள்] என்கிறோம்.சீனர்கள் நம் பாண்டிய தேசத்தின் சந்தனத்தை மருந்துப் பொருளாக வாங்கினர்.
இன்று தேசம் முழுவதும் பயன்படுத்தப்படும் மிளகாய் சைனாவில் இருந்து வந்ததே ஆகும்.அதைச் சேர தேசத்து மக்கள் ”கப்பல் மிளகாய்” என்றே கூறினர்.
ஏற்றுமதியான பொருட்கள்
சேர தேசத்தின் உயர் ரக மிளகு
பாண்டிய தேசத்தின் கொற்கை முத்துக்கள்
ஆடை வகைகள்
நகைகளில் பதிக்கும் கற்கள்
சந்தனம்
யானைத் தந்தம்
யானைகள்
மயில்கள்
உயர் ரகப் பசுக்கள், காளைகள், எருமைகள்
குரங்கு - ஆயுத வகை
லவங்கம்
ஏலம்
கிராம்பு
பட்டுத்துணி
கண்ணாடி
கருங்காலிக் கட்டைகள்
பவளம்
மீன்
உப்பு
மிக மிக மென்மையான ஆடைகள்
இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்கள்
தங்கம்
ஈயம்
தகரம்
செம்பு
பீங்கான் கண்ணாடிப் பாத்திரங்கள்
உயர் வகை மது
சைனாப் பட்டு
சைனா உப்பு
சைனா சீனி [சர்க்கரை]
இலங்கையில் தயாராகும் சில விசேஷ உணவுகள்
பாவை விளக்குகள்
அன்னப்பட்சி கொண்ட விளக்குகள்
வாசனைப் பொருட்கள்
அரபிக் குதிரைகள்
க்ரீஸ் ரோம் தேசத்துப் பெண் வேலையாட்கள்
ஆப்பிரிக்க அடிமைகள்
எகிப்து தேசத்து வாசனைத் திரவியங்கள்
பண்டமாற்று முறையிலும் நாணயங்கள் முறையிலுமே பொருட்கள் வணிகம் மூலம் கைமாறின.அதனால் தான் நம் ஊர்களில் வேற்று தேசத்தின் காசுகள் பல கிடைக்கின்றன.
ஒரு ஊரில் கிடைக்காத பொருளை அடுத்த ஊரில் பெற்றுக் கொண்டனர்.அதிலும் இயற்கையால் விளையும் பொருட்களே வணிகம் செய்யப்பட்டன.
ஒரே நாட்டினுள்ளும் அதே கதியில் தான் பண்டமாற்று முறையில் வணிகம் அதிகம் நிகழ்ந்தது.ஏன் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகல் முன்பு வரை இம்முறை வழக்கத்தில் கிராமங்களில் இருந்தது.
பொருட்கள் அதன் உற்பத்தியின் அடிப்படையில் தான் மதிக்கப் பட்டன.உதாரணம்: நெல்லுக்கும் பருப்புக்கும் இணையானவை மீனும் உப்பும்.
மனிதன் தன் உடல், அறிவு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி உற்பத்தி ஆகும் இவை தரம் பார்த்து, மதிக்கப்பட்டு, பண்டமாற்றம் செய்யப்பட்டன.
அதனால் அனைவருக்கும் அவரவர் உழைப்பிற்கு ஏற்ற வருமானம் கிடைத்தது எனலாம்.
சில விலை அதிகம் கொண்ட பண்டங்கள் காசு கொடுத்தே வாங்கப்பட்டன.
இறால் மீனுக்கு நிகர் நெல், தானியங்கள்
நெல்லுக்கு பதில் உப்பு
பால், தயிர், வெண்ணெய்க்கு ஈடு நெல், மீன்
மாமிசத்துக்கு இணை தானியங்கள், நெல்
மலைத் தேனுக்கு ஈடாக நெல், தயிர், மாமிசம், மீன்
கிழங்குக்கு இணையாக தானியங்கள்
மத்தி மீனுக்கு இணையாகப் பாசிப்பயறு
மிளகுக்கு இணையாக பொன்
மாட்டு வண்டி, குதிரைகள், கழுதைகள், யானைகள் மூலம் பொருட்கள் ஊர் ஊராகச் சென்று விற்கப்பட்டன.
ஏணி வைத்து ஏறினாலும் கால் வலிக்கும் வண்ணம் உயரமான மாடங்கள் எழுப்பப்பட்டு அதன் மீது விடிய விடிய கப்பல்களுக்கு வழிகாட்டியாய் நெருப்பு ஏற்றப்பட்டது.
தூய வெள்ளைத் துணியாய் செய்த பாய்மரக் கப்பல்கள் மிதக்கும் கொற்கைக் கரையில் வெளிதேசத்து வணிகர்கள் பாண்டிய தேசத்தின் அழகிய விதவிதமான முத்து அணிகள் வாங்கிடக் கடைகளில் உலவினர்.
பெண்கள் மீன், கருவாடு, உப்பு, தயிர், பால், வெண்ணெய், தானியங்கள் விற்றுக் குடும்பத்தின் வருவாயைக் கூட்டினர்.
கி.பி ஒன்றாம் நூற்றாண்டில் ரோம் தேசத்தை அகஸ்டஸ் சீசர் ஆளும் போது சேரரும் பாண்டியரும் வணிகம் செய்தனர்.அவனது முகம் பொறித்த காசுகள் முசிறி, கொற்கையில் கிடைத்துள்ளன.
மிளகு மிக உயர்ந்த பொருள்.அதைக் கரும்பொன் என்றும் யவனப்ரியா என்று கூறினர்.உணவுப் பதப்படுத்துதலிலும் மருந்துகளிலும் அது அதிகம் பயன்பட்டது.
மேலை தேசங்களில் இருந்து உயர் ரக மது வகைகள் இறக்குமதி செய்தனர்.[இதை மாணவர்கத்குக் கூற வேண்டாம்]
பெரிய படகுகளான நாவாய், சிறிய பாய்மரத்தோணிகள், மிகப்பெரிய பாய்மரக் கப்பல்களும், கட்டுமரங்களும், மூங்கில் தெப்பங்களும் பயன்பட்டன.
மிகப்பெரிய பாய்மரக் கப்பல்களே வங்கம் எனப்படும்.அவை மிக அதிகம் பயணித்த கீழைக் கடல் வங்கக் கடல் ஆயிற்று.
க்ரேக்க நூல்கள் நம் பூம்புகாரைக் ”காமரா” என்று குறிப்பிடும்.
பாண்டியர் தம் சிறைக் கைதிகளையும் அடிமைகளையும் கொற்கையில் முத்துக்குளிக்க அதிகம் பயன்படுத்தினர்.
உப்பு விற்பவர் உமணர் ஆவர்.அவர்கள் மாட்டு வண்டிகளில் பல தூரம் சென்று உள்நாட்டில் உப்பு விற்பர்.
ஒரு வியாபாரிகளின் கூட்டம் ”வணிகச் சாத்து” என்று அழைக்கப்பட்டது.
கொங்கு தேசத்தின் பல ஊர்களில் இருந்து அரிய வகைக் கற்கள் ஏற்றுமதி ஆயின.பொன் கல் ஊர் - பொன்னில் பதிக்கும் கற்கள் விளையும் ஊர் - பொங்கலூர் ஆகும்.இன்றும் அவ்வூரைச் சுற்றி மிகவும் வெண்மையான கற்கள் கிடைப்பதைக் காண்க.
பிற்காலத்தில் பல சிறு துறைமுகங்களும் இருந்துள்ளன.
உவரி, வீராம்பட்டிணம் போன்ற ஊர்களில் சிறிய அளவில் கடல் வியாபாரம் ஆயிற்று.
இப்பகுதியில் இருந்து நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது யாதெனில்,
தரமான பொருட்கள் உற்பத்தியைப் பொருத்தே பிறர் நம்மை நாடுவர்.
வணிகத்தில் நேர்மை இருப்பின் பிறர் நம்மை அண்டுவர்.
பிற தேசத்துடன் வணிகம் செய்ய வேண்டும்.
தனி மனிதன், சமூஹ, தேசப் பொருளாதாரம் உயர வேண்டும்.
ஆனால் அதன் மூலம் தரமான நல்ல கலாச்சாரம் பண்பாடு நாகரீகம் மட்டும் பரிமாற்றம் கொள்ளப் பெற வேண்டும்.
அதே போல் வெளிதேசத்து வணீகம் மூலம் உள் தேசத்துப் பொருளாதாரத்தில் வீழ்ச்சி வருவதை அறிந்தால் மன்னர்கள் அதைத் தடுத்துள்ளனர்.சேர மன்னன் ஒருவன் வெளி தேசத்துக் கப்பல்கள் முசிறி சேராவண்ணம் படை அமைத்தான்.காரணம் வணிகம் மூலம் பின்னர் நாம் அடிமைப் பட்டு இன்று வரை வெளிதேசத்து மோகத்தில் வாழ்வது தெரிகிறது.
தமிழர் தம் கடல் வணிகம் என்பது நம் முன்னோரின் அறிவுக்குச் சான்று!
