பூம்புகார் - புதுச்செய்திகள்
புகார் - மிக வளமும் தெய்வீகம் பொலிந்த நகரம்
புகு ஆறு - புகாறு - புகார்
அவ்வூரில் உள்ளோர் எதற்காகவும் வேற்றூர் செல்லார்.ஏனெனில் அனைத்தும் அவ்வூரின்கண் கிடைக்கும் படி சோழர் தம் வளமான ஆட்சி நிலவிற்று.
தன் இரு கரைகளிலும் அடர்ந்த வனங்களை செழிக்கும் ஆறாதலால் கா விரி...காடுகளை விரிவடையச் செய்யும் நதி.
மக்களை உணவு கொடுத்துக் காக்கும் கா ஆறு - காவிரி.
சம்பாபதி என்று பழம்பெயர் - சம்பாபதியாகிய கொற்றவை அமர்ந்த ஊர்.
கடலில் ஐந்து கிலோமீட்டர் தூரத்தில் எழுபது அடி ஆழத்தில் கோயில் மூழ்கியதைச் சுட்டு மீனவர் கூறுவர்.
ஐரோப்பியக் கப்பல் மூழ்கியதை இன்னும் மீட்கவில்லை.
காவிரிப்பட்டிணம் - சதாசிவப் பண்டாரத்தார் - அவரைக் கொண்டு உருவாக்கியவர் தமிழறிஞர் நா.தியாகராஜன் ஐயா
கடற்கரையில் இருந்து ஐந்து கிலோமீட்டர் தூரம் வரை அன்றைய பூம்புகார் பரவி இருந்தது.இதில் எவ்வித ஐயமும் இல்லை.கடலடி ஆய்வுகள் காட்டும்.
இன்று பூம்புகாரைச் சுற்றிப் பல பகுதிகளில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகட்கு முற்பட்ட பல கட்டிடச் சுவருகளின் எச்சங்கள் புதையுண்டு உள.
காசுகள், சுடுமண் பொருட்கள், மணிகற்கள் கிடைத்துள.
நீண்ட படகுத்துறை [மங்கை மடம் அருகில்] அகழ்வாய்வில் வெளிப்பட்டது.அதில் உள்ள மரத்துண்டு கி.மு முன்னூறு என்று கார்பன் டேடிங் மூலம் தெரிய வந்தது. அப்பகுதியில் சதுர, வட்ட வடிவில் பல்வேறு உலோகக் காசுகள் கிட்டின.
வெள்ளையன் இருப்பு - யவனர்களின் குடியிருப்புப் பகுதி.
இப்பகுதியில் வெள்ளைத் தேவன் என்று பண்டையத் தமிழர் வணங்கிய பலதேவரின் கோயில் இருந்திருக்க வேண்டும்.பலதேவருக்கு என தனிக்கோயில் புகாரில் இருந்ததாக சிலப்பதிகாரம் கூறும்.
இப்பகுதியில் கி.பி இரண்டாம் நூற்ராண்டின் அகஸ்டஸ் க்ரேக்க மன்னனின் காலத்து செப்புக் காசு ஒன்று கிடைத்தது.
பூம்புகார் பல்லவனீச்சரம் கோயிலின் இடது பக்கம் கி.பி முதல் நூற்றாண்டுக்கும் முந்தைய புத்த விஹாரம் அகழ்வாய்வில் வெளிப்பட்டது.அதில் புத்தர் சிலைகள் கிடைத்துள்ளன. இவ்விடத்தில் தான் அசோகரின் மகனும் மகளும் [மஹிந்தன், சங்கமித்ரா] தங்கியிருந்து இலங்கைக்கு புத்த மதத்தைப் பரப்பச் சென்றனர்.இவ்விஹாரம் குறித்து பாலி மொழியில் எழுதப்பட்ட புத்த மத நூல் பதிவுசெய்கிறது. இவ்விடத்தில் தான் மணிமேகலை தொழுத பளிங்கு அறையுடன் கூடிய புத்த பாதம் [நாகார்ஜுன கொண்டாவில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டது] இருந்தது.இவ்விடத்தில் தான் மாதவியும் மணிமேகலையும் அறவண அடிகளின் கீழ் துறவி ஆயினர்.கி.பி ஐந்தாம் நூற்றாண்டு வரை இவ்விஹாரம் இயங்கி இருக்க வாய்ப்பு உண்டு.
கணதாசன் என்ற புத்த கவி இவ்விஹாரத்தில் இருந்து புத்த மதம் குறித்த பாலி மொழி இலக்கியம் [அபிதான அவதாரம்]ஒன்றை எழுதினான்.அதன் முன்னுரையில் காவிரிப்பூம்பட்டிணத்தைக் குறித்து, தன் மாணவன் சுமதி என்றவனின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப இவ்விலக்கியத்தை எழுவதாகக் கூறுகிறான்.
இப்பகுதியில் சில புத்த குருமார்களின் புனித எலும்புகள் கிடைத்தன.
கடலால் அழிந்த பூம்புகாரை அடுத்த அதன் உட்பகுதிகள் கி.பி பன்னிரண்டு வரை அழியவில்லை.மாறவர்மன் சுந்தர பாண்டியன் சோழனை வென்றுக் காவிரிப்பூம்பட்டிணத்தை அழிக்கையில் கரிகாலன் கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனாருக்கு அளித்த பதினாறுகால் தமிழ் மண்டபத்தை மட்டும் தமிழ் மீதுள்ள பக்தியால் விட்டுச் சென்றான்.
மேலும் கி.பி ஆறு, ஏழு --- பத்து வரை தேவாரம், பட்டிணத்தார் பாடல்கள் இவ்வூரைக் குறிக்கின்றன.
திரிவேணிப்பள்ளம் பகுதியில் கரிகாலன் காலத்து [கி.பி இரண்டு] நீர்ப்பாசனக் குழாய்கள் அகழ்வாய்வில் கிட்டின.
கடாரன் துறை [கழுதைகாரன் துறை] சங்க காலத்துக்கும் முற்பட்ட மீனவர் தலைவன் மத்தி என்போன் வாழ்ந்த இடம்.இவனிடம் இருந்தே இவ்வூரினைக் கைக்கொண்டனர் சோழர்.
இது கடாரம் தேசம் [கம்போடியாவுக்குச் செல்லும் கப்பல்கள் மட்டும் நின்ற இடமாக இருக்கலாம்]
சங்க இலக்கியத்தில் குறிப்பிடப்படும் சாய்க்காடு அதே பெயரில் இன்றும் தேவார சிவ ஸ்தலமாக உள்ளது.
தலைச்சங்காடு - சிலப்பதிகாரத்தில் மாடல மறையோண் வாழ்ந்த ஊராகும்.அவனே கோவலன் மாதவிக்கு இடையில் தூதன் ஆக இருந்தான்.
திருக்கடவூர் - மாதவி வாழ்ந்த இடம்.
திருவெண்காடு - முக்குளம் சிலப்பதிகாரத்தில் குறிப்பிடப்படுகின்றன.இன்றுள்ள புதனே அன்று மன்மதன்.
நெய்தல் வாசல் - கி.மு ஆறாம் நூற்றாண்டின் ஊர், பூம்புகாரின் நுழைவாயில்.
கி.மு ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல் பூம்புகார் விளங்கியது.
கடல் இன்று எழுபது அடி உயர்ந்துள்ளது.
பனி உருகு காலத்தே கடல்கோள் உண்டாகி இவ்வூர் அழிந்தது.
